Dla Rodzica

PIERWSZE KROKI W PRZEDSZKOLU

Debiut w przedszkolu:
Małe dziecko w domu jest otoczone troską i uwagą, a jego potrzeby zaspakaja rodzina. Kiedy znajdzie się w przedszkolu, obce jest wszystko: miejsce, jedzenie, nauczycielki – zamiast mamy i nieznane mu dzieci. Adaptacja dziecka w przedszkolu jest aspektem bardzo ważnym, od którego zależy dalsze funkcjonowanie dziecka, zaspakajanie jego potrzeb własnych oraz wolności do spełniania stawianych wymagań. Troska o prawidłową adaptację dziecka do nowej dla niego sytuacji jest więc ważnym zadaniem nie tylko dla nauczycieli, ale całego personelu przedszkola, a także rodziców i bliskich dziecka.

Dzieci na nową sytuację reagują w różny sposób:

  • płaczem– w ten sposób emocje znajdują ujście,
  • wycofaniem – emocje nie znajdują ujścia; maluch staje się apatyczny, smutny,
  • pozorną akceptacją – dziecko stosuje się do poleceń pani nauczycielki, jego zachowanie w przedszkolu nie budzi niepokoju, natomiast w domu staje się nie do wytrzymania,
  • zaburzenia funkcjonowania – objawem może być np. moczenie nocne, jąkanie.
  • Pierwsze dni w przedszkolu
    Oddając dziecko do przedszkola, musimy założyć i być przekonani, iż nikt nie będzie chciał go skrzywdzić, a dziecko będzie miało doskonałe możliwości dalszego rozwoju. Szybciej i w lepszych warunkach rozwinie ono bowiem: samodzielność, sprawność, umiejętności manualne i techniczne, poznawanie otoczenia, kształtowanie systemu wartości. Dzięki doświadczeniom zdobywanym w grupie, szybsza i skuteczniejsza będzie edukacja społeczna. Dobrze przygotuje się do następnego etapu życia jakim będzie szkoła. Zatem mając takie umotywowanie i przekonanie myślmy o dziecku i o tym jak mu pomóc w tych trudnych chwilach, a nie o sobie i swoich emocjach.
  • Prowadząc dziecko do przedszkola przez cały pierwszy okres należy podkreślać dumę z jego postawy oraz z tego, że jest mądre, odważne i że na pewno da sobie radę. Znalezienie odpowiednich argumentów wspierających pewność siebie u dziecka jest sprawą ogromnej wagi. Nasz maluch podobnie jak my wchodząc do nowego środowiska musi być dobrze zmotywowany zarówno co do pozytywów pobytu, jak i własnej wartości.
  • Pożegnanie powinno odbywać się z uśmiechem, bez łez i smutnych spojrzeń, bez zbędnego przedłużania samego momentu rozstania. Niedopuszczalne jest kłamanie dziecka, że mamusia tutaj w szatni poczeka na nie, albo zaraz po nie wróci. Pobyt rodzica w sali dziecka, tylko niepotrzebnie przedłuża jego niepokój związany z rozstaniem oraz utrudnia nawiązanie kontaktu z nauczycielką i innymi dziećmi. Najkorzystniej jest po przebraniu pozostawić dziecko pod opieką nauczycielki lub pomocy nauczyciela, która najlepiej zorganizuje mu wejście do grupy.
  • Rodzic pozostawiając dziecko musi być przekonany, że nie stanie mu się żadna krzywda i dlatego nie powinien wykazywać zdenerwowania ani niepokoju. W przeciwnym razie dziecko nie rozumiejąc dlaczego mama i tata są zdenerwowani podejrzewa, że coś jemu grozi, a wtedy żadne argumenty nie będą skuteczne. Spokojne, zdecydowane rozstanie sprawia, że nawet bardzo rozpaczające dziecko szybko uspokaja się, oswaja i nawiązuje kontakt z rówieśnikami. Jeżeli dziecko w pierwszych dniach płacze przy rozstaniu, ale potem chętnie się bawi z innymi dziećmi, bierze udział w zabawach, jest aktywne w grupie, zjada posiłki – możemy być pewni, że po krótkim czasie nie będzie miało żadnych problemów. Przerywanie rytmu chodzenia do przedszkola kilkoma dniami „wakacji” przedłuża tylko niepotrzebnie okres adaptacji.
  • Bywa to i dość często, że po pierwszych kilku dniach bardzo chętnego pozostawania w przedszkolu dziecko zaczyna płakać i protestować. Zaspokoiło bowiem ciekawość poznawania nowych zabawek i nie ma ochoty rezygnować z indywidualnego sposobu na zabawę oraz nie chce akceptować dzielenia się z innymi, ustępowania, podporządkowania zasadom grupowego życia. Jednak należy być konsekwentnym i nie okazywać wobec niego wahania. Powoli zaakceptuje nowy układ społeczny i pobyt w przedszkolu stanie się dla niego przyjemnością i co się często zdarza, z której nie będzie chciało zrezygnować nawet w weekend.
  • Pierwsze dni w przedszkolu wiążą się zwykle z zachwianiem poczucia bezpieczeństwa. Dziecko boi się nie tylko tego co go spotka, ale przede wszystkim tego, że rodzice nie wrócą. Dlatego dobrze jest przez pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu zabierać swoją pociechę nieco wcześniej, tak aby przebywała w przedszkolu nie więcej niż 3-4 godziny. Jeśli to możliwe – przed obiadem (około godziny 11.45), a jeśli nie – to po obiedzie (około godziny 12.30). Natomiast już w następnych dniach stopniowo czas pobytu dziecka można wydłużać.
    Wskazówki dla rodziców:
  • Dajmy dziecku do przedszkola ukochaną maskotkę.
  • Powiedzmy dziecku, kiedy i kto po nie przyjdzie, zapewnijmy je o naszej miłości. Zaznaczmy, że dziecko nie zostaje tu do nocy, że na pewno mama i tata je odbierze.
  • Pożegnajmy się z dzieckiem szybko i bez łez.
  • Przyjdźmy po dziecko punktualnie i wręczmy mu mały prezent z okazji zostania przedszkolakiem.
  • Chwalmy dziecko za jego dzielność i umiejętność radzenia sobie w każdej sytuacji. Jeśli dziecko bardzo płakało, powiedzmy mu, że wszyscy ludzie denerwują się trochę i boją robiąc coś pierwszy raz, ale po kilku dniach czują się pewniej – tak będzie i z nim. Nasz maluch podobnie jak my wchodząc do nowego środowiska musi być dobrze zmotywowany zarówno co do pozytywów pobytu, jak i własnej wartości.

UMIEJĘTNOŚCI CENNE DLA MAŁEGO DEBIUTANTA

1. JEDZENIE
Im bardziej dziecko jest samodzielne przy stole, tym lepiej. Panie pomagają maluchom we wszystkich czynnościach, ale nie są w stanie jednocześnie nakarmić całej grupy.
2. UBIERANIE
Dobrze, by debiutujący przedszkolak, chociaż próbował założyć na siebie cokolwiek. Jeśli będzie umiał więcej, nie będzie stresował się swoją nieporadnością.
3. MYCIE
Przede wszystkim mycie rąk, a także ząbków. Na tym głównie skupia się przedszkolna higiena. Dziecko będzie miało swój własny ręcznik oznaczony specjalnym znaczkiem.
4. KORZYSTANIE Z TOALETY
To przedszkolna podstawa. Na początku mogą zdarzać się maluchowi „awarie”, gdy stres jest największy, jednak systematyczny trening czystości na pewno poprawi sytuację.
5. ZABAWA Z RÓWIEŚNIKAMI
Małe dzieci lubią towarzystwo innych maluchów, jednak nie potrafią się jeszcze z nimi bawić. Wykorzystajcie wakacyjne chwile na placu zabaw, na plaży, na wycieczce…, by maluch miał kontakt z rówieśnikami.
6. ZGŁASZANIE POTRZEB
Dziecko musi wiedzieć, że w przedszkolu opiekuje się nim Pani i to jej, tak jak mamie w domu, powinno mówić o swoich potrzebach i kłopotach.
7. SKUPIANIE UWAGI
Najmłodszy przedszkolak powinien skoncentrować się na jednej czynności: słuchanie, rysowanie, zabawa – przez około 5-10 minut. Postarajcie się, Drodzy Rodzice ćwiczyć tę umiejętność ze swoją pociechą.
A teraz wypada już tylko życzyć:
MIŁEGO STARTU W PRZEDSZKOLNE ŻYCIE!